Δύο γνωστά δερματολογικά φάρμακα ενδέχεται να αποτελούν θεραπείες κλειδί για τις βλάβες που δημιουργεί η σκλήρυνση κατά πλάκας, σύμφωνα με μία νέα έρευνα.
![](/UserFiles/aaa/brains_mesa.jpg)
Τα φάρμακα προορίζονται για την αντιμετώπιση του δερματικού εκζέματος και μίας συχνής μυκητίασης των ποδιών που λέγεται επιδερμοφυτία μεσοδακτυλίων πτυχών (ή «πόδι του αθλητή»).
Πειράματα σε ποντίκια έδειξαν ότι και τα δύο μπορούν να επιδιορθώσουν εν μέρει τις βλάβες που προκαλεί η σκλήρυνση κατά πλάκας στα νεύρα, καθώς διεγείρουν την εκ νέου ανάπτυξη μυελίνης ουσίας.
Αν και τα ευρήματα αυτά είναι ενθαρρυντικά, οι ερευνητές τονίζουν πως η όλη έρευνα βρίσκεται ακόμα σε πολύ αρχικά στάδια, επομένως δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς.
Όπως γράφουν στην επιθεώρηση «Nature» οι ερευνητές από την Ιατρική Σχολήτου Πανεπιστημίου Case Western Reserve (CWRU), στο Κλήβελαντ, τα δύο φάρμακα είναι το αντιμυκητιακό μικοναζόλη και το στεροειδές κλοβεταζόλη, που προς το παρόν διατίθενται σε μορφή κρέμας για τοπική εφαρμογή στο δέρμα.
Εάν επιβεβαιωθεί η αξία τους κατά της σκλήρυνσης κατά πλάκας, θα πρέπει να δημιουργηθούν νέες μορφές για τη λήψη τους, κατά τον επικεφαλής ερευνητή δρα Πωλ Τέζαρ, καθηγητή Θεραπευτικής Καινοτομίας στην Σχολή Γενετικής του CWRU.
Στη σκλήρυνση κατά πλάκας, το ανοσοποιητικό σύστημα εκλαμβάνει λανθασμένα την μυελίνη ουσία ως ξένο σώμα και της επιτίθεται, καταστρέφοντάς την.
Η μυελίνη ουσία είναι το «περίβλημα» που καλύπτει και προστατεύει τα νεύρα, και η καταστροφή της πλήττει την λειτουργία τους, οδηγώντας προοδευτικά πολλούς ασθενείς στην αναπηρία. Τα φάρμακα που υπάρχουν για την αντιμετώπιση της νόσου μπορούν να καθυστερήσουν αυτή την καταστροφή, αλλά δεν αποκαθιστούν τη μυελίνη που έχει χαθεί.
Ο δρ Τέζαρ και οι συνεργάτες του εξέτασαν περισσότερα από 700 φάρμακα που διατίθενται στο εμπόριο για να βρουν κάποιο ή κάποια που διεγείρει την παραγωγή μυελίνης από τον οργανισμό. Στη συνέχεια, πραγματοποίησαν τις δοκιμές τους στα ποντίκια, αλλά και σε πειράματα σε ανθρώπινα κύτταρα στο εργαστήριο.
Τώρα, προσπαθούν να βρουν μια μορφή των φαρμάκων αυτών που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της σκλήρυνσης, διότι στην μορφή που τώρα έχουν (αυτήν της αλοιφής) δεν μπορούν να καταπραΰνουν τη σκλήρυνση κατά πλάκας.
Πηγή : Web Only tanea.gr