Η Σταβουδίνη (dT4) αποτελεί μία από τις ευρύτερα συνταγογραφούμενες θεραπείες πρώτης γραμμής για την αντιμετώπιση της λοίμωξης HIV/AIDS, ιδιαίτερα σε αναπτυσσόμενες χώρες. Η μακροχρόνια λήψη της όμως μπορεί να οδηγήσει σε νευρολογικές διαταραχές που έχουν ως αποτέλεσμα ένα μόνιμο αίσθημα μουδιάσματος, πόνου και καύσου στα άκρα, καθώς και σε σημαντική απώλεια λιπώδους ιστού (λιποατροφία) που προκαλεί αδυναμία και σωματικές παραμορφώσεις. Σε αναπτυγμένες χώρες η χρήση της έχει περιοριστεί τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας κυρίως της ύπαρξης εναλλακτικών (και ακριβότερων) αντιρετροϊκών θεραπειών, όπως η Ζιδοβουδίνη (AZT) και η Τενοφοβίρη (TDF), οι οποίες είναι το ίδιο αποτελεσματικές αλλά λιγότερο τοξικές. Η Σταβουδίνη όμως συνεχίζει να χορηγείται (και στη χώρα μας) σε ποσοστό που κυμαίνεται από το 80% (κατά το 2006) έως και στο 50% επί της συνολικής συνταγογράφησης αντιρετροϊκών σήμερα. Υπολογίζεται ότι 2 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ακολουθούν αντιρετροϊκή θεραπεία που περιλαμβάνει τη Σταβουδίνη. Ο ΠΟΥ στην ανακοίνωσή του σύστησε επίσης την πρωιμότερη έναρξη της αντιρετροϊκής θεραπείας από τους φορείς του ιού HIV, συμπεριλαμβανομένων των εγκύων γυναικών (από τη 14η εβδομάδα κύησης και μετά) και των γυναικών που θηλάζουν, προκειμένου για την επιπλέον βελτίωση του επιπέδου διαβίωσης και του προσδόκιμου επιβίωσης των οροθετικών ασθενών και την προστασία των βρεφών που γεννιούνται από οροθετικές μητέρες. Συγκεκριμένα ο ΠΟΥ σύστησε την έναρξη της χορήγησης αντιρετροϊκών φαρμάκων όταν η συγκέντρωση των κυττάρων CD4 στο αίμα πέσει στα 350 κύτταρα/mm3, ανεξαρτήτως της παρουσίας ή της απουσίας συμπτωμάτων της λοίμωξης. |
12/4/2024, 09:1450 φαρμακευτικά μόρια γίνονται OTC
27/5/2024, 22:48Οι σύγχρονες τάσεις στα αντηλιακά προϊόντα φαρμακείου
27/5/2024, 15:51Εγκαίνια πολυγηπέδου στο ακριτικό Αγαθονήσι